175- حق حق

- بالرحمن -

مجال به خیال‌بافی نباید داد. خیال بی‌رحم است و آدم را روی ابرها سوار می‌‌کند و بی‌که بداند می‌برد تا مسلخ و زیر تیغ فرودش می‌آورد. حالا هرچه هم بگوید که من گناهکار نیستم و مستحق مرگ نیستم و اصلن این تیغ کجا و من کجا، راهی برایش باز نمی‌شود. من زیر تیغ نشسته‌ام و می‌گویم مجال به خیال نباید داد. من زیر تیغ «انالحق» می‌گویم و خودم، خودم را -به عمل- باور ندارم. با هر زخمه خیال می‌بافم و با رهایی خیال می‌بافم. و مسلخ پشت مسلخ که آماده شده‌ست برای من و من به همه‌شان گردن می‌نهم. بی که چاره‌ای داشته‌باشم به گریز یا نجات...

پ.ن: من درخاست امتحان سخت‌تری کردم و غلط کردم. فکری بود که از ذهنم گذشت و تو به صورتم کوباندیش که نمی‌توانم. دردش را همیشه با خودم خاهم‌کشید و مقصر فقط و فقط خودم هستم. حالا درخاست تجدیدنظر دارم. این بار نه به ذهن، که با زبان و بانگ بلند.

Narge30، پنجشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۷، 23:39 |


	من مؤمنم به بودنت؛ تا انتهای این مسیر... صفحه‌ي اول تماس شناسنامه عناوین آهنگ های وبلاگ کهنه کتاب سعید اوقات شرعی رادیو موسیقی ما کتاب های صوتی رادیو 7 محسن چاووشی سه نسل رضا امیرخانی آرشيو پيوندهاي روزانه بهمن ۱۴۰۴ آبان ۱۴۰۳ تیر ۱۴۰۲ بهمن ۱۴۰۱ دی ۱۴۰۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ اسفند ۱۴۰۰ مهر ۱۴۰۰ خرداد ۱۴۰۰ اسفند ۱۳۹۹ بهمن ۱۳۹۹ دی ۱۳۹۹ مهر ۱۳۹۹ مرداد ۱۳۹۹ فروردین ۱۳۹۹ دی ۱۳۹۸ آبان ۱۳۹۸ مهر ۱۳۹۸ خرداد ۱۳۹۸ فروردین ۱۳۹۸ اسفند ۱۳۹۷ بهمن ۱۳۹۷ دی ۱۳۹۷ آبان ۱۳۹۷ مهر ۱۳۹۷ شهریور ۱۳۹۷ مرداد ۱۳۹۷ تیر ۱۳۹۷ خرداد ۱۳۹۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ فروردین ۱۳۹۷ اسفند ۱۳۹۶ بهمن ۱۳۹۶ آذر ۱۳۹۶ آبان ۱۳۹۶ مهر ۱۳۹۶ آرشيو دست‌نوشته من و خدا يه ليوان آب سرد تا بی نهایـت فصــل بارونی داش ابــــــرام چـــرند و پرنـــد My LOsT LoVE شاپركم شــاپرك دل‌نوشــــــــــــــته صدای پای مــهتاب قصــه ی هیـــــــــچ عشـــــــــق صورتی چه غريبانه شكسـتم اتـــــاق شـیشــــه ای آلاچيــــــــق عشـــــــق هر چه می خواهی بگــو فانــــــــــوس خیـــــــــــــس سكوت سرشار از ناگفته‌ هاست خوشا عشق و خوشا ناکامی عشق اشعار سید محمد رضا هاشمی زاده سرمايه‌ي عمــــــــــــــــر آدمي خاطـــــرات من و خــــــودش ســــــلام همســـــــايه‌ها عاشـقان دیوانه نیسـتند در انتـــــــــظار غروب قطره قطره شبنـــم آســـــمون دوم من در پیچ و خم زمانـه دیوار بی حـــــصار زندگی به توان تو اشعار فاطــــمي پرســـتار کوچولو غروب آفــــــتاب طراوت بـــاران من و باورهام صدای دیــدار این دو نفــــر امین گــلاب نوجـــوانـان دوســتانه آزفنــداک دلنوشت Saturn سهنـد فرشته نسـیم عرفان آبانـه		175- حق حق - بالرحمن - مجال به خیال‌بافی نباید داد. خیال بی‌رحم است و آدم را روی ابرها سوار می‌‌کند و بی‌که بداند می‌برد تا مسلخ و زیر تیغ فرودش می‌آورد. حالا هرچه هم بگوید که من گناهکار نیستم و مستحق مرگ نیستم و اصلن این تیغ کجا و من کجا، راهی برایش باز نمی‌شود. من زیر تیغ نشسته‌ام و می‌گویم مجال به خیال نباید داد. من زیر تیغ «انالحق» می‌گویم و خودم، خودم را -به عمل- باور ندارم. با هر زخمه خیال می‌بافم و با رهایی خیال می‌بافم. و مسلخ پشت مسلخ که آماده شده‌ست برای من و من به همه‌شان گردن می‌نهم. بی که چاره‌ای داشته‌باشم به گریز یا نجات... پ.ن: من درخاست امتحان سخت‌تری کردم و غلط کردم. فکری بود که از ذهنم گذشت و تو به صورتم کوباندیش که نمی‌توانم. دردش را همیشه با خودم خاهم‌کشید و مقصر فقط و فقط خودم هستم. حالا درخاست تجدیدنظر دارم. این بار نه به ذهن، که با زبان و بانگ بلند. Narge30، پنجشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۷، 23:39 \|